ŞEYHVARMAZ
COĞRAFİ DURUM :
Köy eski köy yerinin güneyinde, Samanlı dağlarının
bir parçasının dip kısmında kurulmuştur. Köyün
batısında Ahiler, doğusunda İsabalı, güneyinde
Mekece köyleri komşu köyleridir.
Köy ana asfalta 1,5 km, Mekece köyüne ise 5 km mesafededir. Köyün
içinden küçük bir dere akar. Dere yalnız yağan yağmur
ve kar sularını akıtır.
Köyün işlediği araziler Mekece ve Eğriçay köyü arasında
Sakarya nehrine kadar uzanır. Şeyhvarmaz köyünün başlıca
mevkileri; Ormanlar, Üyücekeler, Bağlaraltı, Aralıklar,
Kerpiçlik, Karacakaya, Kanlıgeçit, Soğanlıklar,
Tepecikler, Analıklar, Eskiköyyerleri, Eskibağlar, Alibeyçamlığı,
Ağaçlıkiçleri, Ağaçlıkaltı, Ova, Tasçalar,
Emrullahkuyusu, Sıracevizler, Çukurköy, Pinerlik, Mezarlıkyanı,
Köyiçi, Ballıkaya, İncirlik, Yatakyerleri, Kerevizlik,
Değirmenözü, Sırakayalar gibi yerlerdir.
KÖYÜN TARİHİ :
Köyün hangi yıllarda kurulduğu bilinmemektedir. Osmanlı
Devletinin kuruluş yıllarında Osman Bey’in silah
arkadaşlarından Konuralp ve Akça Koca tarafından
fethedilerek Osmanlı topraklarına
katılmıştır. Köyün yeri ilk kurulduğu yer
değildir. Köy yıllarca önce bu günkü yerinin 1,5 km
kuzeyinde ki sırta kurulmuş, daha sonra da buraya inmiştir.
Eski köy yerindeki mezar kalıntıları hala
durmaktadır. Köye adını veren şeyhin mezarı da
eski köy yerindedir.
Köyün adının verilişi hakkında çeşitli
rivayetler vardır. Köyün eski köy yerinden şimdiki yerine
taşındığı yıllarda Camiinin
yapılması biraz gecikmişti. Yatsı namazını
kıldırmak için eski köy yerine giderken; buğün adı
”şeyh uçtu“ kayası olan kayanın üzerinden dereye düşerek
ölmüş ve camii ye varamamış. bu olayın akabinde “şeyh
camii ye varamadı” şeklinde söylenen halk arasındaki
deyim zamanla değişerek “Şeyh varamadı”(Şeyhvarmadı)
Şeyhvarmaz olmuştur.
İkinci rivayet ise köyde bulunan şeyh (şıh) çevrede
büyük bir isim yapmıştır. Köylü şeyhin yanına
etrafındaki büyük kalabalıklardan dolayı
varamadıkları için buraya Şıhvarmaz adı
verilmiştir, Köy nizamnamelerinin kabul edildiği 1874
Yılında köyün adı Şeyhvarmaz olmuştur.
EKONOMİK VE SOSYAL DURUM :
Köy tamamen çiftçilikle geçimini sağlar. Çiftçilik motor
gücüne dayanır. Köyün arazisi çiftçilik yapmaya elverişli
olup pirinç hariç bütün tahıllar yetişir. Köyde yetiştirilen
tarım ürünleri, başta soğan olmak üzere buğday,
arpa, mısır, bostan, ayçiçeği, pamuk, pancar ve tütündür.
Köyde meyvecilik büyük gelişme göstermektedir. Üzüm bağları
ve üzümleri çok meşhurdur.
Sağlık ocağı olmayan köyün ebesi vardır.
İlk okulda eğitim ve öğretim üç öğretmen
tarafından verilmektedir. Köyün başlıca sülaleleri;
Köroğulları, Sarıaliler, Kocaşükürler, Abbaslar,
Güdülüler, Gadılar, Macarlar, Alimalar, Emirler, Bayramlar,
Telliler, Bızacılar, Çobanlar, Patlaliler, Tirekiler,
Kamburlar, Cavitler, Tepeliler, Deleheller, Demirciler, Ahcılar,
Faitler, Yakupçavuşlar, Göynüklüler, Osmanlar, Kabakçılar,
Topçular, Tomaleliler, Garipler, Nadiraliler, Karanefizeler, Kürtler,
Atalar, Saltaosmanlar, Hacıoğlu, Kalaycılar, Hamitler’dir.
©
2003 Foto Yakup 54900 Pamukova / SAKARYA
